İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Erkek Bebek İsimleri Sözlüğü 1

Erkek Bebek İsimleri

Abdullah : Allah’ın kulu. * Bu isim Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın mübarek ve şerefli isimlerindendir. Çünkü, Allah’a itaat ve ibadette, kulluk yapmada devamlı ve en ileride olup bütün ömürlerinde Cenab-ı Hakka maddi manevi bütün hâlâtında itaatttan ayrılmamıştır (A.S.M.). Hem muhterem babasının adı da Abdullah’tır.
Abbas : Arslan, gazanfer. Sert, çatık kaşlı kimse. Resul-i Ekrem Aleyhissalâtu Vesselâmın amcalarındandır ve Mekke’nin fethinde Müslüman olmuştur. * Arslan, gazanfer.
Abdi : Kulluk ve itaat eden.
Abdurrahman : Rahman’ın kulu. rahman; dünyada her canlıya, mü’min-kafir ayırt etmeksizin herkese merhamet eden. Rahman, Allah’ın isimlerindendir. Abdurrahman ibn avf: sahabedendir.
Abdülaziz : Büyük ve aziz olan, izzet ve şeref sahibi Allah’ın kulu. (bkz. aziz). Aziz Allah’ın isimlerindendir. – Sultan Abdülaziz: Osmanlı padişahının adı.
Abdülbaki : Sonsuz, ebedi olan Allah’ın kulu.
Abdülbari : Yaratan, yaratıcı Allah’ın kulu. bari ismi, Allah’ın isimlerindendir. “abd” eki almadan kullanılmaz.
Abdülbasıt : Genişlik, ferahlık ve kolaylık verici olan Allah’ın kulu. – Allah’ın isimlerinden
Abdülbedi : Bedi olan Allah’ın kulu. elBedi Allah’ın isimlerindendir. El Bedi – Hayret verici şekilde alemleri yokdan var eden Allah.
Abdülcelal : Celal olan Allah’ın kulu, El-Celal : Büyüklük, Ululuk Azamet. Hiddet.
Abdülcelil : Celil olan Allah’ın kulu. Büyük, Ulu, Yüce Allah’ın Kulu.
Abdülcemal : Güzellikleri kendinde toplayan Allah’ın kulu.
Abdülfettah : Zafer kazanmış, üstün gelmiş, fetheden-açan, kullarının kapalı-müşkül işlerini açan Allah’ın kulu. Fettah, Allah’ın isimlerindendir.
Abdülgaffar : Kullarının günahlarını affeden Allah’ın kulu. Gaffar AAllah’ın isimlerindendir. “abd” takısı almadan kullanılmaz.
Abdülgani : Zengin, varlıklı, bol, doygun olan Allah’ın kulu.- Allah’ın isimlerinden
Abdülhadi : Hidayet eden, doğru yolu gösteren Allah’ın kulu. Hadi, Allah’ın isimlerinden
Abdülhak : Hak ve gerçek olan, varlığı hiç değişmeden duran Allah’ın kulu. – Hak, esmau’l-hüsna’dandır.
Abdülhakim : Her şeye hükmeden Allah’ın kulu. Hakim, Allah’ın isimlerindendir. “abd” eki almadan kullanılmaz.
Abdülhalim : Yumuşak huylu, hikmetli Allah’ın kulu. Halim, Allah’ın isimlerindendir.
Abdülhamid : Hamd olunmuş, övülmüş, bütün varlığın diliyle övülmüş Allah’ın kulu. Hamid; Allah’ın isimlerindendir.
Abdülkadir : Bitmez tükenmez kuvvet sahibi olan, her şeyi yapmaya gücü yeten Allah’ın kulu. Kadir; Allah’ın isimlerindendir.
Abdülkerim : Keremi bol, cömert olan aziz ve celil Allah’ın kulu. Kerim; Allah’ın isimlerindendir.
Abdüllatif : Latif, güzel, yumuşak, hoş, nazik olan bütün olayların ve eşyanın inceliklerini bilen Allah’ın kulu. – el-latif; Allah’ın isimlerindendir.
Abdülmecid : Şanı büyük ve yüksek olan, şan ve onur sahibi yüce Allah’ın kulu. Mecid kelimesi Allah’ın 99 isminden biridir.
Abdürrahim : Merhametli, esirgeyen, koruyan, acıyan, ahirette mümin kullarına merhamet eden Allah’ın kulu.- er-Rahim, Allah’ın isimlerindendir.
Abdürrauf : Çok lütuf, şefkat ve rahmet eden, onları belli nimetlerle dengeli yaşatan, seviyelendiren Allah’ın kulu.
Abdüssamed : Kimseye hiçbir şeye muhtaç olmayan, Allah’ın kulu. – Samed, Allah’ın isimlerindendir. “abd” takısı almadan kullanılmaz. türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır.
Abdüsselam : Barış, rahatlık, selamete çıkaran, selam eden, zevalsiz ebedi olan Allah’ın kulu. Es-Selam kelimesi, Allah’ın isimlerindendir. “abd” takısı almadan kullanılamaz.
Abdüssettar : Günahları örten, gizleyen Allah’ın kulu.
Abidin : İbadet edenler – Zeyne’l-Abidin’den kısaltma isim ad. zeynelabidin: Hz. Ali’nin torunlarından biri, Zeynel Abidin, ibadet edenlerin ziyneti.
Abuziddin : Din yolun¬da çabuk, hızlı giden.
Adem : İnsan, insanoğlu, adam. Yokluk, hiçlik, ölüm. İlk yaratılan insan ve ilk peygamber.
Adil : Adaletle iş gören, adaletten, haktan ayrılmayan, hakkı yerine getiren, adaletli. Hakka uygun, haklı, eşit, eşitliğe uygun, hakkaniyetli. Eş, denk, akran, benzeri. Ölçüde, miktarda eşit olan.
Adnan : Cennette ölümsüzlüğe kavuşan kimse. Bir yere yerleşip ikamet eden, mukim.
Ahmed – Ahmet : Çok, en çok övülmüş, methedilmiş. Kur’an-ı Kerim’de Saf suresinin 6. ayetinde: Hz. İsa, İsrailoğullarına: “…adı Ahmed olan peygamberi de müjdeleyici olarak geldim” şeklinde geçen isimlendirme ile peygamberimizin isimlerinden birisi olarak anıldı ve kullanılmaya başlandı. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. Ahmed-i Muhtar, Hz. Muhammed (s.a.s.).
Ahsen : Daha güzel, çok güzel, en güzel. erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Ahsen-i takvim: en güzel şekil. Kur’an-ı Kerim’in Tin suresinin 4. ayetinde insanın ahsen-i takvim üzere yaratıldığı beyan buyurulmaktadır. Ahsen kelimesi, Kur’an’da 16 yerde zikredilmiştir.
Akif : Bir şeyde sebat eden. İbadet eden, ibadet maksadıyla mübarek bir yere çekilen, i’tikafa giren. Dünya işlerinden uzaklaşıp, ibadet için Allah’a yönelen.
Alaeddin : Dini yüceltmek için din uğruna çalışan kimse. Alaaddin Keykubad (1192-1237) Anadolu Selçuklu sultanı. Türk dil kuralları açısından “d/t” olarak kullanılır.
Ali : Yüce, ulu, yüksek. Hz. Ali: Ebu Talib’in oğlu. Peygamberimizin amcazadesi ve kızı Fatma (r.anha)’nın kocası. dördüncü halife.
Alim : Bilen, bilgili. * Çok şey bilen. * Çok okumuş, bilgiç. * İlim ile uğraşan. Hoca.
Ammar : Mamur eden. Bayındırlaştıran.
Ammar b. Yasir. Sahabeden. İlk müslüman olanlardandır. Çok işkence gördü. Habeşistan’a hicret etti. Annesi ilk İslam şehidcsi Sümeyye (r. anha)’dir.
Arif : Çok irfanlı, çok tanınmış, meşhur âlim. * Bir işten iyi anlayan. Aanlayışlı, sezgili, kavrayışlı.
Asfa : Çok saf, en temiz, halis.
Asım : Kendisini günahlardan men’edip pâk ve ismetli tutan, koruyan, men’eden. İffetli, afif, ismetli, perhizkar. Asım b. Umeyr: (749). İslam komutanlarından. Maveraünnehir fethine katıldı ve yiğitliğiyle ün saldı.
Ataullah : Allah’ın bağışladığı, hediye ettiği, ihsanı, lütfü. Ataullah Efendi. (Arapzade). Osmanlı Şeyhülislamı (1719-1785) Şam, Mekke, İstanbul kadılıklarında bulundu.
Avni : Yardımla ilgili, yardıma ait. Fatih Sultan Mehmed’in şiirde kullandığı mahlas.
Avnullah : Allah’ın yardımı.
Azameddin : Dinin ululuğu, emaneti. – türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır.

Bahadır : Cesur, yiğit, kahraman, atak.
Bahadırhan : Cesur, yiğit, kahraman, atak olan han.
Bahaeddin-Bahaddin :
Bahtiyar : Mesud, mutlu. bahtiyar
Barbaros : Kırmızı sakal. Baba Oruç. Türk denizci kaptan-ı derya. Oruç Gazi’nin İtalyanlarca meşhur olan ismi. Kanuni döneminde yaşayan ünlü denizci. Barbaros Hayrettin olarak bilinmektedir.
Basri : Gören, görme ile ilgili, görebilmek. Basralı, Basra şehrinde oturan. Hasan’ı Basri’ye izafeten kullanılmıştır.
Bayram : Mübarek günler.
Bedir : Olgun, tamam, kâmil . Ayın ondördü. Dolunay. Bedir Savaşı, Müslümanlar ve Kureyşli müşrikler arasında 13 Mart 624 tarihinde yapılmış olan ilk savaştır. Bedir, Medine’nin 120 km güneybatısında kalan, Kızıldeniz’e 20 km mesafede bir kasabadır.
Bedirhan : İleri görüşlü, Aydın lider. Kamil han.
Bedreddin : Dinin nuru, ışığı. Dinin aydınlığı, dinde bilgelik.
Bedri : Bedr’e ait ve Bedir’le alâkalı. İçi altın dolu kese. Ay’la ilgili, ayın ondördü gibi güzel.
Behçet : Sevinç. Güzellik, güleryüzlülük. Şirinlik.
Behlül : Çok gülen, çok gülücü. * Hayır sahibi, çok iyi adam. * Hârun-ür Reşid’in kardeşinin adı olup (Behlül-i Dana) meczûbâne ve hikmetli hareketleriyle meşhur olmuştur.
Bekir : Sabahları erken kalkmayı alışkanlık edinen kimse, bakir.
Bera : Fazilet. Seçkin olma vasfı. Olgunluk. el-Bera’ b. Azib: ashabdandır. (küfe-691). bedir gazası dışında bütün savaşlara katıldı. Rey ve Kazvin’i fethetti.
Berat : Nişan, ayrıcalık fermanı. İmtiyaz ve taltif için verilen resmi kâğıt.
Beşir : Müjdeli haber veren. Müjde getiren. * Güler yüzlü. Hub. Cemil. * Peygamberimiz Hz. Muhammed’in (A.S.M.) bir vasfı.
Beyzade : Bey oğlu. Babası reis veya âmir olan. * Soylu, asil, necib. Osmanlı Sultanlarının oğulları.
Bilal : Siyah ve beyaz, yâni kara ile ak olmak. Bilal b. Raba: İslamın ilk müezzini, Habeş asıllı olup İslamı köle olarak ilk kabul edenlerden birisidir.
Burak : Peygamberimizin miraçta bindiği binek.
Burhan : Kanıt, delil hüccet. Hakkı batıldan, doğruyu yanlıştan ayıran delil. İlahi aydınlık.
Burhaneddin : Dinin delili.
Bülent : Yüce yüksek, âla, ulu.
Bünyamin : Yakup peygamberin en küçük oğlu. İbranice Sözcük anlamı: Sağ elin oğlu

Cabir : Galib gelen. Aziz ve kavi olan. Allah’ın hükümlerini uygulamada güç kullanan.
Cafer : Küçük akarsı. çay. Cafer b. Muhammed: lakabı es-sadık olup Muhammed b. el-Bakır’ın yerine imamete geçmiştir. Cafer-i Tayyar: hz. alinin kardeşi olup, Mute savaşında bayrak tutarken iki elini de kaybederek şehid olmuştur. Bugün Mute civarında kabri bulunmaktadır.
Cahid – Cahit : Mânen, kavlen, kalemen ve maddeten cihad eden. Mücâhid olan. Din düşmanı ile elinden geldiği kadar mânen, kavlen, kalemen ve maddeten cenkeden, vuruşan. Mümkün olduğu kadar gayretle çalışan. Kur’an ve İman hakikatlarının neşrinde çalışmak suretiyle mücahede eden.
Carullah : Allah’a yakın. Allah dostu. Carullah Zemahşeri: müfessir, alim.
Cavid : Çok ihsan eden. Çok cömert.
Celal : Büyüklük, ululuk, azamet, hışım.
Celaleddin : Dini savunan. Dinin ululadığı, övdüğü.
Cemal : Yüz güzelliği, zahiri ve batıni güzellik. Allah’ın rahmetle tecellisi. Allah’ın lütuf, ihsan, rıza sıfatlarının karşılığı.
Cemaleddin : Dinin Cemali, dinin parlak yüzü.
Cemali : Güzellikle ilgili.
Cemil : Güzel erkek. İyilikle anma.
Cevad : Çok çok ihsan eden. Çok cömert.Dil Kurumuna uygun olarak “d/t” ye dönüştürülür ve Cevat olarak da kullanılır.
Cevahir : Cevherler. Çok kıymet verilen ve az bulunan şeyler, çok kıymetli mâden veya taşlar.
Cevdet : İyilik. Güzellik. Kusursuzluk. * Bir kimsenin, başkasının işini güzelce ve kusursuz olarak yapması.
Ceyhun : Orta Asya’da Amu-Derya’ya Arap ve Farslıların vermiş olduğu ad. Tevrat’a göre cennetin 4 nehrinden biri.
Cihad : İslam uğrunda çalışma. cihad müslümanlara farz kılınmıştır. mallarıyla, canlarıyla savaşan mü’minler övüldüğü gibi, bu mücadele uğruna canını veren kişi şehidlik makamıyla yüceltilip taltif edilmişlerdir. Kur’an’da defalarca tekrarlanan bir emirdir. – dil kuralına uygun olarak “d/t” olarak kullanılmaktadır.
Cihangir : Dünyaya egemen olan, dünyayı zabteden kimse. Fatih. Osmanlı şehzadelerinin ortak adıdır.
Cumali : Cuma günü doğan. Değerli.
Cüneyd : Küçük asker, askercik. Cüneyd-i Bağdadi: ünlü mutasavvıf.
Davud : Kendisine kitap olarak Zebur’un gönderildiği büyük peygamberlerden biri.

Davud : Kendisine kitap olarak Zebur’un gönderildiği büyük peygamberlerden biri.
Derviş :Alçakgönüllülüğü ve yoksulluğu kabul eden veya bir tarikata bağlı bulunan kimse. Mâneviyâtla gönlü zengin olan fakir.
Dilaver : Yiğit, yürekli.
Dindar : Dinî kaidelere hakkıyla riayet eden, dininin emirlerini yerine getiren, mütedeyyin.

Ebrar : Hayır sahipleri. İyiler, dindarlar, özü sözü doğru olanlar. Şeş ebrar: Altı hayır sahibi; Hz. Ebu bekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin.
Ebuzer : Altın sahibi, servet ve zenginlik sahibi.
Edebali : Osman Gazi’nin kayınpederi ve hocası. Osmanlı imparatorluğunun kuruluşunda önemli bir rolü oldu.
Edip : Edepli, terbiyeli, zarif, nazik. Edebiyatla uğraşan kimse.
Efdal : Daha faziletli, daha lâyık, daha iyi.
Ekmeleddin : Dinin en olgunu, dinin en olgunlaştırdığı isim.
Ekrem : Daha kerim, en kerim. Çok şeref sahibi, pek cömert, çok eli açık. Ekremü’l Ekremin: Cenab-ı Hak. (Alak Suresi: 3 ).
Emin : Kalbinde korku ve endişesi olmayıp rahatta olan. Korkusuz. * Kendisinden korkulmayan. * Kendine inanılan. İtimat edilen. * İnanan, güvenen. * Çok iyi bilen, şüphe etmeyen.
Emir : Bir kavmin, bir şehrin başı. Büyük bir hanedana mensup kimse.
Emre : Beyaz gözlü. Aşık. mübtela. vurgun.
Emreddin : Dinin emrettiği.
Emrullah : Allah’ın emri.
Ender : Çok az bulunur, pek nadir. İçinde. Derununda dahilinde.
Enes : Üns mânasına kullanılır ve vahşetin zıddıdır. İnsan. Enes b. Malik: (Basra 709). Rasûlullah (s.a.s.)’den çok hadis nakleden sahabelerdendir. Hicretten sonra annesi onu, 10 yaşındayken Rasûlullah (s.a.s.)’ın hizmetine vermiştir. Rasûlullah (s.a.s.)’ın vefatına kadar yanında kalmıştır. 97-107 yaşına kadar yaşadığı rivayet edilmektedir.
Enis : Dost arkadaş. Yar, sevgili.
Ensar : Yardımcılar, muavinler, müdafiler, koruyucular. Mekkeli muhacirlere yardım eden, Medineli müslümanlara verilen ad.
Ensarullah : Allah yolunda Rasûlullah (s.a.s.)’a yardım edenler.
Enver : En nurlu, daha nurlu, çok parlak.
Ercüment : Muhterem, şerefli, itibarlı, haysiyetli, seçkin, saygın, değerli.
Erdem : İnsanın ruhi olgunluğu. Ahlakın övdüğü iyilikçilik, yiğitlik, alçakgönüllülük, doğruluk gibi niteliklerin genel adı, fazilet.
Erdin : Amacına ulaşan, erişen. Olgunlaşmış erkek. Dinin eri.
Eren : Yetişen, ulaşan, vasıl olan. Benliğinden sıyrılmış, öz varlığından geçmiş, kendini Allah’a adamış, ermiş, evliya, veli.
Ergün : Yumuşak huylu, uysal kimse. Sulu kar, sulu saf kar.
Erhan : İyi, adaletli hükümdar.
Erol : Erkek ol. “Er” ve “ol” kelimelerinden birleşik isim.
Ertuğrul : Dürüst, doğru, yiğit. Ertuğrul Gazi: Osmanlı hanedanının kurucusu. Osman Bey’in babası.
Esad (Esat) : Oldukça mutlu, daha saadetli. Çok hayırlı. Esad b. Zürare: sahabedendir. Akabe bey’atından önce müslüman oldu. Akabe bey’atlarında hazır bulundu. Medine’ye İslamı ilk tebliğ eden sahabidir. Hicretin II. yılında şevval ayında (Bedir öncesi) vefat elti.
EsedullahAllah’ın arslanı. * Hz. Ali’nin (R.A.) bir nâmı, lâkabı.
Eşref : Çok onurlu, çok şerefli, daha şerefli.
Ethem : Karayağız at. İbrahim Edhem: İslam tarihinde meşhur sofilerden.
Eyüp : Sabırlı. Dönen, pişman olan, günahlarına tevbe eden demektir. Kur’an’da adı geçen peygamberlerden. Güzel sabır sahibi. Allah’ın imtihanına güzellikle sabredip mükafat ve ihsana ulaşmıştır.

Fahreddin : Dinin övdüğü, diniyle övünen. Dinin seçkini.
Fahri : Karşılıksız olarak. Parasız olarak. * İftiharla. Övünerek. Onursal
Faik : Üstün, üstünde. Diğerinden daha değerli ve üstün. Her şeyin güzide ve a’lâsı. Âli. * Başın boyun ile bitiştiği yer.
Faruk : Hak ile bâtılı birbirinden ayıran. Haklıyı haksızı ayırmakta çok mâhir olan. (Hak ile bâtılı birbirinden tam ayırarak İslâmiyeti kabul ettiği ve islâm nurunu izhar ettiği ve imân ve küfrün arasını fark ve faslettiği için Hz. Peygamber (A.S.M.) tarafından Hz. Ömer’e (R.A.) bu isim verilmiştir.)
Fatih : Fetheden, açan,. Teşhir eden, zapteden.
Fazıl : (Fâdıl) Fazilet sâhibi. Üstün kimse.
Fazlı : Değer, üstünlük, iyilik, fazilet, lütuf. Fazla, ziyade, artık, baki. İki sayının birbirinden olan farkları. İlim ve irfan sahibi.
Fazlullah : Allah’ın fazlı, erdemi, lütfü.
Fehim : Zeki, anlayışlı, pek çok anlayan.
Fehmi : Fehme mensup, fehim ile ilgili
Ferhan : Ferahlı. Sevinçli. Şâdan. Mesrur. Rahat.
Ferhat : Sevinç, neşe. Anadolu kültüründe Ferhad ve Şirin adıyla meşhur olan eski bir hikayenin erkek kahramanı olup Şirin’in aşığıdır.
Feridüddin : Dinin feridi, tek, eşsiz, kıyas kabul etmez kimse.
Fethi : Fetih ile alâkalı. Fethe âit. * Ferahlık verici. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Fettah : En iyi, en çok fetheden. Zafer kazanmış, üstün gelmiş. Darlıktan kurtaran. Her şeyi en iyi cihetten açan. Her şeyi açan.
Fevzi : Kurtuluşa, fevze âit ve müteallik. Zafere ait. Galip gelen, üstün olan.
Feyyaz : Çok feyz veren. Çok bereket ve bolluk veren.
Feyzi : Bolluk ve berekete ait ve müteallik. Feyze mensub.
Feyzullah : Allah’ın (cc) feyzi, bolluğu, bereketi.
Fırat : Tatlı su. Ön Asya’nın en büyük nehridir. Diyadin civarında çıkar, Anadolu’nun doğu taraflarına kadar gelip Mezopotamya’yı dolaştıktan sonra Irak’ta Dicle ile birleşerek Basra Körfezi’ne dökülür.
Fuat : Kalb, gönül, yürek.
Furkan : “Hak ile bâtılı birbirinden ayıran. İyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı farkedip ayıran. * Kur’an-ı Kerim. * Kur’an-ı Kerim’in 25. suresinin ismi.(Furkan; ayırmak, ayırd etmek mânalarından mastardır)

Gâlib – Galip : Üstün. Yenen. Mağlub eden. Muzaffer.
Gavseddin : Dinde gavs olan.Medet istemek. * Yardım edici. Medet verici.
Gazi : Gaza eden. Cihadda yaralanmış veya harbetmiş olan kimse. Harpte ordunun başına geçen kumandan. Muzaffer olan ve harpten sağ dönen.
Gıyaseddin : Dinin yayılması için yardımı dokunan zat.
Güven : Kendine, değerlerine inanmaktan kaynaklanan yüreklilik. Birine inanma ve bağlanma duygusu, °itimat.

Habip : Sevgili. Seven, dost.
Hafız :Kur’ân-ı Kerim’i tamamen ezbere okuyan. İnsana haddini bildiren. Rahatta olan.
Hakkı :Doğruluk ve insaf sahibi. Bir insana ait olan şey. Dava, iddiada hakikate uygunluk. Emek. Pay, hisse. Layık, münasip.
Halid – Halit : Sonsuz, Daim, Ebedi. Bir Yıldan Çok Yaşayan. Buz. Kırağı. Dolu.
Halil : Samimi dost. Sâdık dost.
Halim : Yumuşak huylu. Hoş muamele yapan.
Halis : Hilesiz. Katıksız. Saf. Duru. Saffetli. * Pek beyaz. * Evvelce karışık iken kusuru zâil olan. * Her ameli, yalnız Allah rızası için işleyen.
Haluk : İyi huylu. Güzel ahlâklı. İslâma yakışır ahlâkta olan. İnsâniyyetli.
Hamdi : Allah’a Şükretmek. Şükreden, Şükredici.
Hamdullah : Allah’ın Övgüsü.
Hami : Himaye edici, koruyucu.
Hamid : Cenab-ı Hakk’a hamd ü sena eden. Allah’a şükreden. * Hz. Peygamber’in (A.S.M.) isimlerindendir.
Hamza : İstemek. Arzu etmek. heybetli, azametli demektir. Hz. Peygamber’in amcası, Mekke döneminde Müslüman olmuş, Uhud Savaşı’nda Vahşi tarafından şehid edilmiştir.
Hanefi : Ebu Hanife’nin mezhebinden olan. Hanefi mezhebine mensup kişi. Doğruluk, istikamet.
Haris : Muhafız. Bekçi. Gözcü. Himaye eden. Bekleyen.
Harun : Musa aleyhisselâmın kardeşi olan peygamber. Yerinde duran
Hasan : Güzellik, iyilik,(hüsn) sahibi olmak. Peygamber Efendimizin büyük torunu.
Hasib : Cömert kimse. Hayır sahibi ve eli açık adam. * Bolluk yer, ucuzluk. Değerli, itibarlı, soyu temiz, muhterem, saygın, şahsi meziyet sahibi.
Haşim : Haşmetli, gösterişli, muhteşem.
Hatib – Hatip : Hitâb eden. Söz söyleyen. Cemaate, topluluğa karşı güzel söz söyleyen kimse. Câmide Müslümanlara dini nasihatlar ve güzel sözlerle hitâbeden vazifeli zat.
Hayreddin : Dinin hayırlı eylediği mübarek kıldığı insan.
Hayri : Hayra âit. Hayırla alâkadar.
Hayrullah : Allah’ın hayırlı ettiği erkek.
Hıfzullah : Allah’ın koruması, saklaması.
Hızır : Yeşil. yeşillik. Kehf suresinde 60-81. ayetlerde bahsi geçen ve Hz. Musa’nın onunla buluşarak imtihan olunduğu şahsın müfessirlerin ekseriyetinin üzerinde ittifakla durdukları ismi. Hızır hakkında çok çeşitli rivayetler vardır.
Hidayet : Doğruluk. İslâmlık. Hakkı hak, bâtılı da bâtıl olarak görüp doğru yola girmek. Dalâletten ve bâtıl yoldan
uzaklaşmak.
Hikmet : İnsanın, mevcudatın hakikatlerini bilip hayırlı işleri yapmak sıfatı. Hakîmlik. Eşyanın ahvâlinden, hârici ve bâtini keyfiyetlerinden bahseden ilim. (Buna İlm-i Hikmet deniyor) * Herkesin bilmediği gizli sebeb. Kâinattaki veyaradılıştaki İlâhî gaye. * Ahlâka ve hakikata faydalı kısa söz. * Sır. * Bilinmeyen nokta.
Hilmi : Yumuşak huylu, sakin tabiatlı.
Hulki : Yaradılışla ilgili, yaradılıştan gelen. İyi ahlaklı, iyi huylu.
Hulusi : Samimi, candan. Hâlis ve içi temiz olan.
Huzeyfe : Sır tutan. Çömlekçi çırağı Peygamber Efendimiz(sav) ‘in en yakın bir sırdaşı. Bir Sahabe ismidir. Sır tutan. Çömlekçi çırağı
Hüdai : Allah’a Mensup, Allah’ın Yarattığı.
Hüsameddin : Dinin keskin kılıcı. Mevlana’nın halifesi olan Hüsameddin Çelebi, Mevlana’nın Mesnevi’yi dikte ettirdiği kişidir.
Hüseyin : İki kere güzel. Çok güzel. Küçük sevgili.Hz. Muhammed (s.a.s.)’in torunu, Hz. Ali’nin küçük oğlu.
Hüsnü : Güzelliğe Ait, Güzellikle İlgili. Çok güzel.
Hüsrev : Padişah, hükümdar, sultan. Hüsrev ve Şirin hikayesinin erkek kahramanı.

İbrahim : İnananların babası.Hakların babası.Kur’an’da ismi geçen İbrahim (as) peygamber.
İdris : Meyvesi hoş kokulu, kerestesi güzel bir kiraz türü. İlim ve fende ileri seviyede olan anlamında. İdris Peygamber. İlk kez giysi dikip giydiği için terzilerin, ilk kez kalem kullandığı için yazarların piri sayılmaktadır.
İhsan : İyilik, lütuf, bağışlamak. * Sahilik etmek, cömertlik yapmak. * Allah’ı görür gibi ibadet etmek. * Güzel bilmek. Güzel eylemek.
İkbal : Bir şeye yönelmek. Teveccüh etmek. Reddetmeyip kabul etmek. Bir şeyi birinin önüne götürmek. Baht açıklığı. Talih. Refah. Talih, baht; işlerin yolunda gitmesi; mutlu olma; gözde olma.
İkram : Ağırlamak. Hürmet etmek. Saygı göstermek. * İltifat olarak bir şeyler vermek. * Bağış.
İkrime : Kerem sahibi, cömert. Hz. İkrime Bin Ebû Cehil (r.a) sahabedendir.
İlhami : İlham ile elde edilen ve nâil olunan. İlham ile alâkalı.
İlhan : Moğol hükümdarlarına verilen unvan. Bir ilhanlığın başında bulunan hükümdar, imparator.
İlyas : Kuranda adı geçen bir peygamber. Mersin ağacı.
İrfan : Bilmek, anlayış, tecrübe ve zekâdan ileri gelen zihnî kemal.
İsa : Allah’ın yargılaması, mağrifeti. Dört büyük peygamberden biri. Dört büyük kitaptan İncil’in kendisine gönderildiği, firavunlarla verdiği muhteşem mücadeleyle bilinen büyük peygamber. Kur’an’da 25 yerde ismi geçmektedir.
İshak : Güleryüzlü. Hz. ibrahim’in 2 oğlundan biri olan ve Yakub (a.s.)’un babası. Peygamberdir. Kur’an’da 17 yerde ismi geçen peygamberlerdendir.
İsmail : Allah’ın İşi. İbrahim Peygamberin oğlunun adı. ibrahim (a.s.) o’nu allah’a kurban olarak adamış ve sözünde durmak için harekete geçmiştir fakat Allah (c.c.) O’nu son anda Cebrail aracılığıyla durdurmuş ve bu imtihanı kazandığını bildirmiştir. İsmail (a.s.) Kur’an’da ismi geçen peygamberlerdendir ve babasıyla beraber Kabe’yi inşa etmişlerdir.
İsmet : Günahsızlık, mâsumluk. Günahlardan kaçınmak melekesine sâhib olmak. Suçsuzluk. * Peygamberlik vasıflarından birisidir. Peygamberler (A.S.), hiç bir zaman gizli, âşikâr herhangi bir ma’siyete yaklaşmazlar; bütün kusur ve hatâlardan ve şâibelerden müberrâdırlar.
İsra : Yürütmek, göndermek. Gece seferi yapmak. hz. peygamberin miraç gecesi. Kur’an-ı Kerim’in 17.suresi.
İzzeddin : Dinin kıymeti, kudret, ulviyeti. asıl şekli “izzü’ddin”dir
İzzet : Değer, kıymet.Bir kimse zelil iken kavi ve kudret sahibi olmak. Ziyâdelik ve üstünlük.

İsimler www.semerkandtakvimi.com‘dan derlenmiş, isimlerin anlamları anonim bir sözlük olan www.adasozluk.com‘dan alınmıştır.

Erkek Bebek İsimleri >> N,O,Ö,P,R,S,Ş,T,U,Ü,V,Y,Z >>

Kız Bebek İsimleri >> A,B,C,Ç,D,E,F,G,H,I,İ,J,K,L,M >>

Kız Bebek İsimleri devam >> N,O,Ö,P,R,S,Ş,T,U,Ü,V,Y,Z >>

Yorumlar kapatıldı.